تشخیص و درمان بیماری پارکینسون
در حال حاضر هیچ تست تشخیصی یا علامت بیولوژیکی که وجود بیماری پارکینسون را تأیید کند وجود ندارد. تشخیص بر سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی استوار است، که توسط یک پزشک باتجربه انجام میشود. ثابت شده است که ملاقات با یک پزشک متخصصِ مراقبت از بیماران مبتلا به پارکینسون (متخصص مغز و اعصابی که متخصص اختلالات حرکتی است و یا یک متخصص مغز و اعصاب عمومی)، بهترین نتایج را برای یک بیمار فراهم میکند. در ادامه مطلب به درمان بیماری پارکینسون میپردازیم:
درمان بیماری پارکینسون
دارو
داروهای مورد استفاده در ابتدای دوره بیماری پارکینسون
در مراحل اولیهی بیماری، اغلب پزشکان یک یا چند داروی شناخته شده با نام آگونیستهای دوپامین را تجویز میکنند. این داروها علائم پارکینسون را توسط پیروی کردن از عمل دوپامین در مغز کنترل میکنند؛
دوپامین یک ماده شیمیایی است که مغز بیماران مبتلا به پارکینسون فاقد آن است.
این داروها به کنترل برخی از حرکات غیرطبیعی مرتبط با علائم پارکینسون و در هنگامی که این علائم هنوز نسبتاً خفیف هستند، کمک میکنند. با این حال این داروها به بهبود علائمی که وضع و حالت بیمار را تحت تأثیر قرار دادند کمک نمیکند و میتواند باعث بروز عوارض جانبی مانند مشکلات خواب، توهم و خیال، میل به رفتارهای پُرخطر مانند قمار و حرکات بدون فکر جنسی شود.
داروهایی برای بهبود موقتی بیماری پارکینسون
اکثر بیماران پارکینسون بعد از اینکه چند سال از بیماری آنها گذشت و دیگر آگونیستهای دوپامین پاسخ خوبی به بیماری آنها نمیدهد، به سمت مصرف ترکیبی از داروهای لوودوپا و کاربیدوپا (Sinemet Parcopa, or Atamet) میروند. ماده فعال در Sinemet و Parcopa و Atamet در مغز به دوپامین تبدیل میشود. این داروها به مدت بیش از 30 سال است که برای کنترل علائم بیماری پارکینسون استفاده شده است.
ورزش درمانی
از آنجا که بیماری پارکینسون هر شخصی را به طور متفاوت تحت تأثیر قرار میدهد، درمانگر فیزیکی با شما همکاری میکند تا موقعیت خاص شما را مدیریت کند تا شرایط شما تغییر کند و بهبود یابد. او همراه شماست و تنها نیستید!
بعد از اینکه درمانگر فیزیکی شما را کامل ارزیابی کرد، برنامه درمانی شما گستردهتر خواهد شد. ارزیابی شامل سؤالات زیادی در مورد چگونگی تأثیر پارکینسون روی زندگی شما خواهد بود. تستهایی روی شما اجرا میشود تا استقرار، قدرت، انعطافپذیری، راه رفتن، تعادل و هماهنگی شما مورد بررسی قرار گیرد.
درمانگر فیزیکی به شما کمک خواهد کرد تا جایی که ممکن است به صورت فعال و مستقل باشید. تمرینات و تکنیکهای ویژهای به شما آموزش داده خواهد شد تا با علائم پارکینسون مبارزه کنید. بسته به ماهیت و شدت وضعیت شما، ممکن است تمرکز برنامهی درمانی روی روشهایی باشد که به شما کمک کند به موارد زیر دست یابید:
نتایج تمرینات :
- بهبود سطح تناسب اندام، قدرت و انعطافپذیری
- توسعه روشهای مؤثرتر برای انجام دادن در داخل و خارج از تخت خواب، صندلی و اتومبیل
- به آسانی روی تخت خواب غلتیدن
- ایستادن و چرخیدن برای تغییر جهتها به صورت کارآمدتر
- بهبود همواری و هماهنگی در راه رفتن
- بهبود توانایی برای انجام حرکات دست
- کاهش خطر افتادن
- بالا رفتن و پایین آمدن از پلهها و لبهی پیادهروها
- انجام بیش از یک کار در یک زمان به صورت کارآمدتر
- شکرت در فعالیتهایی که برای بیمار مهم هستند
ممکن است برخی از داروهایی که برای کنترل علائم بیماری پارکینسون استفاده میشوند، اثری فوری داشته باشند. برای مثال، بعد از مصرف داروهای مخصوص بیماری پارکینسون، معمولاً حرکت کردن برای مدت زمان کوتاهی بسیار آسان میشود. درمانگر فیزیکی بر اساس برنامهی درمان، ورزش و فعالیت و برنامهی مصرف داروها طوری برنامهریزی میکند که شما به بهترین نتایج دست یابید.
بیماری پارکینسون میتواند انجام فعالیتهای روزانه را به نظر خستهکننده و وقتگیر کند. درمانگر فیزیکی با شما و خانوادهتان همکاری میکند تا به شما کمک کند با علائم پارکینسون مبارزه کنید و آنها را مدیریت کنید. وقتی که وضعیت شما تغییر کرد، برنامه درمانیتان طوری تنظیم میشود که به شما کمک کند مستقل باشید و همچنین تا جایی که ممکن است فعالیت کنید.
استفاده از عصا، واکر چرخدار
برخی افراد مبتلا به بیماری پارکینسون از عصا، واکر چرخدار یا واکر همراه با پرتوافکن لیزری استفاده میکنند. درمانگر فیزیکی میتواند با شما کار کند و مشخص کند که آیا هیچکدام از این وسایل برای شما مفید خواهد بود یا خیر. اگر شما برای حرکت کردن در تخت خواب یا برخاستن از روی صندلی به کمک فیزیکی احتیاج داشته باشید، درمانگر فیزیکی میتواند با شما و خانوادهتان تیمی تشکیل دهد و روشهایی را به شما آموزش دهد که حرکت کردن را آسانتر کند و از وارد آمدن آسیب به شما جلوگیری کند. علاوه بر این درمانگر فیزیکی میتواند پیشنهادهایی در مورد ایجاد تغییراتی در محیط منزل بدهد تا عملکردهای روزانهی شما را ایمن و کارآمد کند.
تحریک عمیق مغز
تحریک عمیق مغز (DBS)، درمانی برای بیماری پارکینسون است که از یک دستگاه مانند دستگاه تنظیم ضربان قلب استفاده میکند تا پالسهای الکتریکی را به بخشهایی از مغز که در انجام حرکات دخالت دارند، برساند. سیستم DBS دارای کابلهای اتصالی است که به طور دقیق داخل یک ناحیه خاص مغز جایگذاری میشوند، دارای تحریککننده اعصاب (دستگاه تنظیمکننده ضربان قلب) است که روی قفسه سینه قرار میگیرد و دارای سیمهای طولانی است که به کابلها و دستگاه تحریککننده اعصاب وصل میشوند. اگرچه جایگذاری سیستم به یک عمل جراحی مغز و اعصاب نیاز دارد، اما این روش خودش شامل تحریک الکتریکی طولانی مدت است.
مزایای استفاده از DBS شامل این موارد است:
- توانایی در کاهش مصرف بالای داروها (دوری کردن از عوارض جانبی خودکار دارو)
- امکان تنظیم آن (تنظیمات تحریک کردن با استفاده از یک برنامهنویس بدون سیم توسط پزشک یا برنامهنویس بیمار به صورت غیرتهاجمی برنامهریزی میشود)
- امکان برگشت آن (میتوان آن را روشن و خاموش کرد).
جهت مشاهده پیج اینستاگرام دکتر امیر قنبریان متخصص کایروپرکتیک کلیک کنید.